[kadın derin nefes alır]
[gerilim müziği çalar]
[Serdar] E, nihayet bugünleri de görüyoruz, değil mi efendim?
[Serdar] Melek de bunu görebilseydi keşke.
Ozan'ın annesi.
-[Serap] Aa! -[Serdar] Ne kadar mutlu olurdu.
Allah rahmet eylesin. Tüm ölmüşlerimizin ruhu şad olsun.
[Serdar] Amin.
[Serdar] Hım...
[fincanı koyar]
Sizin de başka akrabanız yok sanırım, değil mi? Anne babalarınız?
[Serap] Yok Serdar Bey.
Mustafa da ben de ailelerimizi yıllar önce kaybettik.
Kızlar onları hiç tanımadılar.
Olsun.
Çocuklarımız şimdi kendi ailelerini kurmak üzereler.
[Serdar] İş, aile kurmaya gelince...
[titreşim ve takırtılar]
...gelenek göreneğe göre davranmakta fayda var.
[Serdar] Değil mi Mustafa Bey?
[Mustafa] E, öyle tabii.
Sen de duyuyor musun?
Neyi?
[Serdar] Artık öyle başına buyruk hareket etmek yok.
Değil mi çocuklar?
Evlilik ciddi bir müessese.
[Mustafa] Muhakkak ciddi bir müessese. Tabii ki.
[Mustafa] Ama Ozan da Atiye de bunun bilincinde, akıllı çocuklar.
Yani önemli olan da bu, öyle değil mi? Ne istediklerini bilmeleri.
Aynen öyle.
Ne istediğimizden gayet eminiz.
Tabii ki.
O zaman ne diyorduk?
[Serdar] Allah'ın emri, Peygamber'in kavliyle...
[tıkırtılar]
...güzel kızımız Atiye'yi; kıymetli, tek oğlum, gözümün nuru Ozan'ıma
eş olarak istiyoruz.
Evet, çocuklar aralarında anlaşmış.
E, bize de söz düşmüş madem,
biz de sizin gibi bir aileye kızımızı gelin olarak vermekten gurur duyarız.
-[Serdar] Eyvallah. -[Mustafa] Değil mi Serap?
Şeref duyarız.
Bahtları açık olsun, bir yastıkta kocasınlar.
O zaman sizi ebediyen birleştirecek olan bu bağın ilk adımını
birlikte onurlandıralım.
[Mustafa] Haydi bakalım.
-[Serdar] Galiba parmağına takacağız. -[tiz ses duyar]
[Mustafa] Doğrudur.
[Serdar] Hoppa.
[Cansu] Iı, makas kesmiyor yalnız.
-Güzel şaka. -[gülüşürler]
[Serdar] Bismillah.
Evet, haydi bakalım.
-[Cansu] Bravo! -[Serdar] Hayırlı uğurlu olsun.
[gerilim müziği çalar]
-[Atiye çığlık atar] -[Serap] Atiye!
[Ozan] Canım? Ne oldu?
Kızım?
[Ozan] Canım, ne oluyor?
[Atiye derin nefes verir]
[Atiye] Iı...
Kuş gördüm.
Kuş?
Ama değişik bir şey. Nesli tükenenlerden.
Benim gibi.
Neyse, nerede kalmıştık?
-[Mustafa] E, hadi bakalım. -[Serdar] Hayırlı olsun.
[Mustafa] Teşekkür ederim, hayırlı uğurlu olsun.
Aslan oğlum.
[erkek] Hocam, ünlü olmuşsunuz.
[erkek] Televizyonlar filan. Biz artık buralara gelmezsiniz diyorduk.
Hiç heveslenme. Sen okulu bitirene kadar tependeyim, aslan parçası.
[Hannah] Geç kaldınız hocam.
-Öner Hoca sizi bekledi başlamak için. -Geldik işte.
Dekan, rektör, hepsi burada.
Zaten bu tören işi nereden çıktı, bir tülü anlamıyorum ya.
Ceket ayarlayayım mı sana?
Boş ver.
Merak etme. Çok tutmayız seni Mr. Freesoul.
Atiye diye birisi geldi mi?
Bilmem. Kim ki o?
[vapur düdüğü öter]
[Serap] Cansu Hanım gelinliği yetiştirebilecek mi bakalım.
[Serap] Aklı beş karış havada.
[Atiye] Halleder o, merak etme.
[Serap] Ozan'a da bir hediye almak lazım.
Saat diye düşündüm ben ama kim bilir kaç tane saati vardır çocuğun.
Atiye? Canım?
Ne oluyor sana, ha?
Neydi o evdeki hâlin?
[Serap] Çığlık atıp cama fırlamalar, sonra alıp başını gitmeler...
Urfa'da ne işin var senin, Allah aşkına?
-[Atiye] Anlattım ya anneciğim. -Anlattığın şeyler normal mi sence?
[Serap] Yok çizimmiş, yok bir taş bulmuşlar.
Kızım evleniyorsun artık, kendine bir çekidüzen ver, gözünü seveyim.
Veriyorum işte. Evleniyorum ya.
Bir düzenim olacak, bir kocam olacak, bir yuvam olacak.
Hep istediğin bu değil miydi?
Yok, bir şey var sende.
Anlarım ben.
Bir haller oluyor ya...
Hadi hayırlısı.
[cama vurulur]
[Serap] Ay Atiye, verme şu çocuklara para.
-Alışıyorlar, rahat vermiyorlar insana. -Şşt.
Teşekkür ederim.
[ney flüt çalar]
[Erhan] Salı günü okulda bir konferans var. Göbeklitepe'yle ilgili.
Eğer gelirsen sembolü,
konuşmak istediğin her şeyi Öner Hoca'yla da konuşuruz.
[Erhan] Saat dörtte.
Anne, ben iniyorum.
Nereye gidiyorsun Atiye?
[Atiye] Görüşürüz.
Kızım, dünya kadar işimiz var. Cansu bekliyor. Nereye? Atiye!
[Serap] Atiye, sana diyorum!
[geleneksel müzik çalar]
[Öner] Göbeklitepe, hepimizin çok iyi bildiği gibi
yeryüzündeki en eski tapınağın bulunduğu yerdir.
Üniversitemiz hocalarından Doç. Dr. Erhan Kurtiz'in
geçtiğimiz günlerde yaptığı bu keşif
burayı daha iyi anlamamıza yardımcı olacak.
Erhan Hocam, buyurun, sizi böyle alalım.
Plaketini takdim etmek üzere
dekanımız Adnan Yarkın'ı buraya davet ediyorum.
Buyurun hocam.
[gizemli eko]
Herkese merhabalar.
Hocalarıma teşekkürler. Dekanım...
Evet, Öner Hoca hep ne der?
"Arkeolojide esas mesele
kazılarda buluş yapmak değil, bu buluşu..."
[tüm amfi] "Yorumlamak."
[Erhan] Yorumlamak, evet.
[Erhan] Biz Göbeklitepe'de bir taş bulduk ama bu taşın üzerinde bir sembol var.
Ve bunun ne ifade ettiği, aslında taşın kendisinden daha kıymetli.
Var mı aranızda bir yorumu olan?
Buradaki daireler, sonsuzluk işaretini andırıyor hocam.
Evet, aslında bunu biz de görüyoruz.
Ben kendi yorumunuzu soruyorum.
Var mı orijinal bir yorum?
[Erhan] Atiye Hanım?
Bu sembol size ne ifade ediyor?
Evet, sizi dinliyoruz.
Iı...
Sanki bildiğimiz her şeyin çok ötesinde...
...saklı bir bilgiyi temsil ediyor.
Aslında çok basit, fakat ulaşamadığımız bir şeyi.
Biraz daha açar mısınız? Konuyu tam olarak anlayamadık.
Off, daha başka nasıl anlatayım, bilmiyorum.
Hani bir rüya görürsünüz, hem içindesinizdir hem dışında.
Öyle bir şey.
[erkek] Siz ne kullanıyorsanız, aynısından biz de alalım ya.
[tüm amfi güler]
Evet, bu değerli görüşleri için Atiye Hanım'a teşekkür ederiz.
[Erhan] Hocam, isterseniz siz devam edin.
[Öner] Göbeklitepe'yi açıklayan bir sürü teori var.
-[Öner] Biri de Cennet Bahçeleri'nin... -Geç kaldın.
-...burada olduğu konusu. -Ben sembolü öğrenmeye geldim,
-sen kalkmış bana soruyorsun. -Öner Hoca'yla konuşacağız şimdi.
-Tamam. -[Atiye'nin telefonu titrer]
Ama fazla vaktim yok.
Hayırlı olsun.
Ne?
-Ha... -[Öner] Göbeklitepe'de bulunan
mühürlerin çoğu...
[kapı vurulur]
Gel!
-Hocam. -[Öner] Aa! Hoş geldin Erhan'cığım.
Hanımefendi arkadaşın mı?
Hayır hocam, arkadaşı değilim. Atiye.
Hocam, hanımefendi izinsiz kazı alanına girince tanışmak zorunda kaldık.
Yani tamamen tesadüf.
[Öner, güler] Tesadüf diye bir şey yoktur, değil mi?
Eğer buradaysanız, bunun bir sebebi var.
Sonucu da olacaktır tabii.
Sonucunu şimdi bilemiyorum hocam ama sebebini şöyle özetleyeyim.
[Öner] Hıhı.
[Atiye] Göbeklitepe'ye geldiğimde
aynen buradaki kıza benzeyen birini aldım arabama.
Sonra gece tekrar karşıma çıktı, beni mağaraya götürdü.
[Öner] Hmm.
[Atiye] Bir de bir şeyler söyledi.
Hmm... Ne söyledi?
"Tu ki ye" gibi bir şey.
"Sen kimsin?"
Anlamadım?
Kürtçe. "Sen kimsin?" demek.
Haa...
[Öner] Bu resmi başka kimse gördü mü?
Hayır hocam, ben ve Celal. Bir de küçük hanım Atiye.
Sizce bunun anlamı ne hocam?
[Atiye] Ve o sembol...
Sembolün manasını biliyor musunuz?
Erhan Beyler inanmasalar da ben çocukluğumdan beri onu çiziyorum.
[Öner] O sembolle bu kabartma arasında
bir ilişki olduğu aşikâr
ama ben de ne olduğunu pek bilemedim.
Araştırıp size bir şeyler söyleyebilirim tabii.
[Atiye'nin telefonu titrer]
Ay, çok affedersiniz.
Efendim Cansu?
Abla butiğe gel hemen.
Şimdi gelemem.
Annem fenalaştı. Çabuk.
Ne oldu?
Ya bilmiyorum! Gel hemen.
Öf! Tamam, geliyorum.
Hocam, ben size numaramı yazsam, bir şey olursa haberleşsek?
Tabii.
[Atiye] Hi! Pardon!
[Öner] Zahmet etmeyin, lütfen. Lütfen zahmet etmeyin. Ben toplarım.
Çok affedersiniz.
Bir bilgiye ulaşırsak ben seni ararım Atiye.
Çok memnun oldum.
-Ben de çok memnun oldum. -Size iyi araştırmalar.
[Öner] Sağ olun. Teşekkürler.
Konuşuruz. Ben ararım seni.
Arada eline krem sür. Zımpara gibi olmuş.
-[Atiye zili çalar] -[kapı açılır]
-[Atiye] Ne oldu? -Sürpriz!
Annem bayağı fenalaşmış hakikaten.
Fenalaşsam daha mı iyiydi?
[Serap] Nerede kaldın sen bu saate kadar?
Sen şunu görüyor musun acaba? Serdar Bey, Fransa'dan getirtmiş.
Kim bilir hangi ünlü tasarımcının.
[Atiye] Çok güzelmiş.
[Atiye] Ama boşuna zahmet etmişler efendim.
Ben Cansu Özgürsoy'un tasarımını giyeceğim.
Yok artık! Çok ayıp olur.
Iı, yani koskoca Serdar Yılmaz,
gelinine benim dandik gelinliğimi giydirmek istemedi herhâlde.
Haksız da değil yani.
Saçmalama Cansu, senin gelinliğin dandik filan olmayacak.
Ben konuşurum Serdar Bey'le.
[Serap derin nefes verir]
[Serap] İyi.
Yarın kendin izah edersin.
[Cansu] Oldu anneciğim, görüşürüz.
[Serap] Geç kalmayın.
[Serap kapıyı çarpar]
Abla, sen ciddi misin? Ben alınmam, vallahi.
İçkin var mı?
Tabii ki.
[Cansu] Düğünü mü stres yaptın sen?
Yok, öyle bir şey değil. Sağ ol.
O kadını yine gördüm.
-Yaşlı kadını? -[Atiye] Hı hı...
Sadece onu da değil.
Göbeklitepe'de bir kız aldım arabaya, o da bir tuhaftı.
Sanki bu dünyadan değil gibi.
Mağaraya girince beni mor taşların oraya...
Abla! Bir saniye.
Bir şu ana dönebilir miyiz?
Merhaba, Cansu ben, kız kardeşin.
İstanbul'dayız, bak.
Dinlemiyorsun ki Cansu. Kızı bugün de gördüm caddede.
Daha birkaç gün önce inanılmaz başarılı bir sergi yaptın.
Sonra da karizmatik sevgilin sana evlenme teklif etti.
Aramıza dön artık ya. Senin bir hayatın var.
Bu neyin sıkıntısı, ben anlamadım ki.
Eşek osuruyor burada, değil mi? Ben ne diyorum, sen ne diyorsun.
Abla senin yerinde olmak isteyen kaç kadın var, haberin var mı? Ha?
Bir kendini topla artık ya.
Bak, bırak şu yaşlı kadınmış, koca göbek tepeymiş,
Göbeklitepe, ne boksa yani. Neyse ne işte.
[Cansu] Şşt! Hadi giy şunu.
Ay vallahi sen giymezsen ben giyeceğim.
["Allı Turnam" çalar]
♪ Bizim ele varırsan ♪
♪ Allı turnam ♪
♪ Bizim ele varırsan ♪
Hocam, ben karbon testi için de sıkıştırdım
ama sen de araya girersen iyi olur.
[Öner] Hım...
Düşünsene bir de 20 bin yıllık falan çıktığını.
Yer yerinden oynar vallaha.
♪ Gülüm gülüm ♪
♪ Kırıldı kolum ♪
Hocam, nefes alsaydın.
Alsaydım ya.
Bütün ömrüm boyunca rahat bir nefes alsaydım ya.
Hayırdır hocam?
[Öner] Hım?
Hayırdır?
Hannah. Hadi kızım, sen biraz dışarı çık. Sigara molası ver, ha?
Okulda mıyız hocam? Aşk olsun.
Hocam, kusura bakma. Sen çağırınca, kıza söz vermiştim, ekemedim.
Ne oldu? Bir şey mi buldun?
Bu ne?
Babanın not defteri.
Göbeklitepe hakkında yazılar yazmış buna.
[gerilim müziği çalar]
Nasıl yani? Nereden çıktı bu?
Ben sakladım. Ölümünden sonra ben sakladım. Bendeydi.
Hocam, niye vermediniz daha önce bana?
Öyle icap etti.
Peki neden şimdi vermek icap etti?
[Öner] Bu yüzden.
Bu... Bunu babam mı çizmiş?
Hocam, bu imkânsız! Bunu ben buldum.
Binlerce yıldır girilmemişti oraya. Babam bunu bulmuş olamaz.
Her sır, açığa çıkmak için çağrısını bekler.
Demek ki vakti gelmiş evlat.
[Hannah] Bitince haber verin.
[Ayşegül] Çok kısa bir vaktimiz var ama hiç merak etmeyin,
çok tecrübeli bir ekiple çalışacağız.
Biz zaten çok gösterişli bir düğün istemiyoruz.
Sade bir şey olacak.
Bir tanem, hayatta bir kez yaşayacağımız bir şey, değil mi?
Bırak, her şeyin en iyisi olsun.
Ayşegül Hanım, siz gelinimi anladınız.
[İngilizce] Sadelik en iyisidir.
Sade ama bize yakışır kalitede olacak her şey. Değil mi?
[Serdar] Zeus...
-[Ayşegül] O zaman... -[Öner] Bu arada,
Cansu küçük hanımın, Paris'in ünlü haute couture tasarımcılarına
taş çıkartacağına hiç şüphem yok.
Teşekkürler.
Haddimi aştıysam kusura bakmayın lütfen.
Menülerle devam edelim.
[Cansu] Atik.
Satsumalı ıspanak yatağında füzyon levrek parçaları,
trüf mantarlı French sos ve havyar buğulama.
Bunlar biraz şey değil mi sanki kız?
-Cansu'cuğum... -[Serdar] Klişe.
Cansu Hanım haklı.
Atiye et tercih etmez zaten.
Biz sizden sebze ağırlıklı bir menü rica edelim.
-[Ozan] Tatlı olarak çilekli cheesecake. -[Atiye takırtılar duyar]
[Ozan] Atiye'nin favorisi.
[Atiye gıcırtılar duyar]
Canım, yapmasana şunu.
Ne yapmayayım? Ne oldu bir tanem?
Ben hemen geliyorum.
[gerilim müziği çalar]
[gıcırtı ve takırtılar]
Allah'ım, ne olur dursun bu ses.
[musluğu açar]
-[gıcırtılar devam eder] -[tiz ses]
[tiz ses, takırtı ve gıcırtılar]
[Atiye nefes verir]
[gıcırtılar]
[gerilim müziği çalar]
[kapı gıcırdayarak açılır]
[tıkırtılar]
[tırmalama]
[Atiye çığlıklar atar]
[Atiye nefes nefese]
[Serap] Atiye, ne oldu? Atiye'ciğim, ne oldu?
-[Serdar] Atiye, kızım. Birini mi gördün? -[Mustafa] Kızım!
-[Atiye] İçeride! -[Mustafa] Ne içeride?
-[Serap] Ne var içeride? -İçeride.
-[Serap] Ne? -Ozan!
-Mustafa, bak, ne var içeride. -[Ozan] Yok bir şey içeride.
[Serap] Ne oldu Atiye'ciğim?
-Yok aşkım bir şey içeride. Ne oldu? -[Serdar] Kızım, sakin ol.
Ne gördün içeride?
[Atiye kekeler]
[Ozan] Nerede bir tanem?
Burada...
Ben...
-[kesik kesik nefes alır] -[Ozan] Söyle bir tanem.
[Hanna kıkırdar]
[Erhan derin soluk verir]
[Hannah] Çok seviyorum bu fotoğrafı.
Ya kız kardeşinin bakışları aynı seninki.
Hiç anlatmadın.
Sorsam?
Trafik kazası.
[dokunaklı müzik çalar]
Bir bak bakalım, bira var mı.
Tamam.
[Hannah] Çok mu sıcak burası?
Bilmem.
[patırtı gelir]
[Hannah] Evet...
[Erhan] Hım...
E, anlat bakalım. Neler yaptın?
Gizemli keşifler dışında.
Anlatırım.
-Benim biraz işim var. -Hmm...
[Erhan] Hmm...
Bekleyemez mi?
[Erhan] Hadi...
[rüzgâr uğuldar]
[şehir gürültüsü]
[Serap] Ne dedi doktor, Mustafa?
Bir şey demedi. Tahlil sonuçlarını bekliyor.
[Serdar] Bence Atiye'yi bizim eve alalım.
Orada gereken yapılır.
Ah, yok Serdar Bey. Böyle daha iyi.
Daha ne olup bittiğini bile anlamış değiliz.
Basın duyarsa hoş olmaz Mustafa Bey.
Bir sürü insan üşüşür buraya.
[Serap] Değil mi?
Serdar Bey haklı Mustafa.
Duyulursa rezalet çıkar.
Atiye uyanınca karar verelim mi?
[Ozan] O nasıl rahat hissedecekse öyle yapalım.
[Serdar] Neyse, teklifim geçerli.
Kusura bakmayın, önemli bir görüşmem vardı. Tekrar geçmiş olsun.
[Mustafa] Sağ olun.
-[Serap] Doktor Bey. Çıktı mı tahliller? -[Doktor] Buyurun, dışarıda konuşalım.
[Mustafa] Gel.
[martılar öter]
[Erhan] Of...
[Atiye] Ozan?
Canım.
[Atiye] Ne oldu?
[Ozan] Hastanedeyiz.
Bir çeşit kriz geçirdin, hatırlıyor musun?
Uf...
Hatırlamak istemiyorum.
[Ozan] Şimdi doktorla konuştuk.
Tahlillerin temiz çıktı, hiçbir anormallik yok.
O zaman bu suratının hâli ne?
Sadece seni başka bir doktora yönlendirmek istediler.
Çok iyi bir doktor. Bir profesör.
Seda Hanım. Psikiyatr.
Psikiyatr?
Sen hazır olunca.
Bizi bekliyor.
[Ozan elini öper]
[Telefon çalar]
-Alo? - [Erhan] Alo Atiye.
Erhan ben. Dinle...
Ablam şu an müsait değil. Ben kardeşiyim.
Atiye'yle konuşabilir miyim? Çok acil.
-Konuşamaz şu an. -Anlatamıyorum galiba.
Önemli ve acil diyorum. Lütfen Atiye'yi verir misin?
Ben anlatamadım galiba.
Konuşamaz şu an diyorum çünkü kendisi hastanede, uyuyor.
Hastane mi?
Sebep?
[Seda] Sakinleştiriciler başta biraz ağır olabilir.
[Seda] Evet...
Yaşlı bir kadın gördüğünüzü söylemişsiniz.
-Evet, gördüm. -[Seda] Hı hı...
Kim bu kadın? Daha önce gördüğünüz biri mi?
Hayır, tanımıyorum.
Peki bir adı var mı?
Vardır mutlaka ama henüz bahşetmedi kendileri.
Peki.
Kriz geçirmeden önce en son ne gördüğünüzü anlatabilir misiniz?
Tabii, anlatayım. Bir tabut...
[Seda] Hı hı...
İçinde ben.
Ölüydüm.
Tırnaklarımla tabutu açmaya çalışıyordum.
[Seda] Hmm.
Peki.
Bir de şu resim meselesi var.
Göbeklitepe'de yeni bulunan bir şeyi yıllardır çizdiğinizi söylemişsiniz.
Evet.
Özel olduğunuzu düşünür müsünüz Atiye Hanım?
Önemli biri olduğunuzu?
Siz düşünmez misiniz?
Her insan inanmak istemez mi özel olduğuna?
[Seda] Yani binlerce yıl önce yapılmış bir sembolü bildiğinize göre
belki de bir kâhin olabilir misiniz?
Kâhin olsam, burada işim olur mu sizce?
Atiye Hanım, sizi düzenli olarak görmem gerekiyor.
Haftada üç ile başlayalım.
Bunun yanı sıra, ilaç tedavisi görmeniz de elzem.
Sorunu anladınız yani?
Sorun demek istemem.
Ancak teşhis diyebilirim.
Bu anlattıklarınız, paranoid şizofreni semptomlarını çağrıştırıyor.
Ailenizde olması da ihtimali güçlendiriyor.
Ailemizde derken?
Bunların hepsini konuşacağız.
Zamanı gelince.
[Atiye] Peki.
[Atiye] Doktor Hanım'ı daha fazla meşgul etmeyelim.
Zira kendisi yorgun, hastaları karıştırıyor.
Bizim ailede şizofreni varmış filan... Söyleyin bir yanlış anlaşılma olduğunu.
Haftada üç kere göreyim dedi.
Baba?
Kızım, bence sen doktor hanımı dinle.
Yani ne yapmamız gerekiyor, onu bir anlayalım.
[Atiye] Ha...
[hafifçe güler]
[Ozan] Canım.
[Cansu] Abla.
Ben buradayım, tamam mı?
Her şey eskisi gibi olacak, hiç merak etme.
Ozan, eve gitmek istiyorum.
Abla, doktor biraz daha kalmanı istiyor.
Tamam, ben hallediyorum.
Ben gidiyorum, hemen konuşuyorum
Hallediyorum, tamam mı?
-[Cansu] Annemleri yolladım. -[Atiye] Öf...
Ailede şizofreni var ne demek, sen biliyor muydun?
Yok. Ben de az önce öğrendim.
Erhan?
Atiye. Geçmiş olsun.
Ya, yuh ama! Ben gelmeyin dedim.
Abla, çiçek yollayacağım diye kandırdı, vallaha.
[Erhan] Ne oldu?
Önemli bir şey yok, biraz şizofreni kapmışım.
[Erhan] Nasıl yani?
Boş ver. Niye geldin?
Konuşmamız lazım.
Ya pardon, sonra konuşsanız olur mu? Ablamın biraz dinlenmesi lazım.
Bize biraz izin verir misin?
[Cansu] Laftan anlamıyor musunuz?
Atiye, ciddiyim, çok önemli.
Ben de ciddiyim. Konuşacak hâlim yok.
Bir soru sorup çıkacağım, gerçekten.
Atiye, sen babamı tanıyor olabilir misin?
Nazım Kurtiz?
Yo.
Lütfen iyi düşün bak. Babamın defterinde adın yazıyor.
Ben de bilmiyordum böyle bir defter olduğunu. Burada yazıyor.
Saçmalama.
[Erhan] Ya, bak!
Hay Allah ya... Fosforlu bir şeyle yazdı. Karanlıkta görünüyor.
Babanı tanımıyorum. Şimdi biraz dinlenebilir miyim?
Babam arkeologdu. Yıllarca Göbeklitepe'de çalıştı.
Yani sen, bu sembol... Belki bir ilişki olabilir.
Lütfen. İyi düşün.
Başka bir Atiye olamaz mı?
Peki Zühre? Zühre adını hiç duydun mu?
-Hayır. -Çocukluğunu düşün,
mesela Zühre Abla, Zühre Teyze?
-Babamın yaşlarında birisi? -Erhan.
Bir bak bakalım etrafına, biz neredeyiz. Sence niye?
Niye?
Çünkü ben halüsinasyonlar görüyorum, sesler duyuyorum.
Yaşlı kadınlar, yıldız dövmeli çoban kızlar, tuhaf sesler...
Şizofreni diyorlar. Deliymişim.
Hadi git.
Git. Git.
[Erhan derin soluk alır]
Aklına bir şey gelirse lütfen ara beni, tamam mı?
-Ne oluyor burada? -[Erhan] Geçmiş olsun.
Sen bana baksana bir dakika.
Sen ne yapıyorsun burada?
Hasta ziyareti.
Ben seni bir daha Atiye'nin etrafında dolaşırken görmeyeceğim.
Anladın mı?
Sebep?
Öyle bir sebebe ihtiyacım yok. Canım öyle istiyor.
Sakin ol şampiyon.
Bir araştırma için geldim nişanlına, yoksa başka bir niyetim yok.
O Göbeklitepe midir nedir,
o saçma sapan yere gittiğinden beri Atiye iyi değil.
Sen onun etrafında bir daha dolaşmayacaksın.
Ben de seni bir daha görmeyeceğim. Anladın mı?
Kısmet.
[kapı kilidi öter, kapı açılır]
[kapı kapanır, kilit öter]
[İngilizce] Aferin.
[sunucu adam] Göbeklitepe'nin uzaylılarla haberleşmek için
inşa edildiği iddiaları doğru mu?
Bakalım, Göbeklitepe'de yeni bulunan bu tabletin sırrı çözülebilecek mi?
[tırmalama sesi]
[uğultular]
[Atiye öfkeyle homurdanır]
Araştırmacılar konuya birbirinden farklı teorilerle yaklaşırken
kazıların henüz yalnızca kısıtlı bir alanı gün ışığına çıkarmış olması...
Ihlamur getirdim, hadi iç biraz.
[sunucu anlatmaya devam eder]
Anne, bu tabloyu güneşe mi koydunuz?
Yo.
[Atiye] Rengi değişmiş.
Bilmem, değişmiş mi?
Solmuş işte.
Gözünüzün önünde soluyor, haberiniz bile yok.
Tamam canım, yenisini yaparsın sen de. Al ilacını.
Anlatmayacak mısın?
Neyi?
Doktor aile hikâyeniz dedi. Kimde var bizde şizofreni?
[Serap bıkkın soluk verir]
Atiye'ciğim, senin sadece dinlenmen lazım.
İç ilacını.
[Serap kanal değiştirir]
[Serap] Düğünün var.
Bir şey olursa çağır beni.
[sunucu kadın] Asya'da turnalar, Tanrıların habercisi kabul edilir.
Çinliler ve Vietnamlılar
turnaların ölen insanların ruhlarını cennete taşıdığına inanırlar.
Bektaşi kültüründe ise turna, Tanrı'nın yeryüzündeki temsilidir.
-Bu yüzden turna kuşu kutsaldır. - [turna sesi]
[anlaşılmayan fısıltılar]
Turna kuşu aynı zamanda Çoban Yıldızı'nı, yani Venüs'ü de temsil eder.
Bu yıldıza bizim kültürümüzde Zühre adı verilir.
[Atiye] Hi! Pardon!
[Öner] Ben toplarım...
[gerilim müziği çalar]
Peki Zühre? Zühre adını hiç duydun mu?
Alo, Erhan?
Alo.
Hocanın odasında bir dosya vardı.
Dosya yere düştü.
Kâğıtlardan birinde Zühre yazıyordu. Zühre Altın.
Zühre mi?
Emin misin?
Evet.
Galiba.
Atiye, nasıl galiba? Emin misin, değil misin?
Ben artık hiçbir şeyden emin değilim.
[Hannah] Ne oldu schatze?
Iı...
Ben bölmeyeyim, pardon. Kusura bakma.
Kimi arıyorsun?
Sende Öner Hoca'nın odasının anahtarı var, değil mi?
-[Bekir] Hayırdır hocam, bu saatte? -Çocukların kâğıtlarını unutmuşum Bekir.
-[Bekir] Tamam hocam. -Tamam.
[heyecanlı müzik girer]
[kapı gıcırdar]
[telsiz sesi]
[kapı gürültüyle kapanır]
[telefon titrer]
Atiye, hadi aç şu telefonu. Hadi!
[telefon titrer]
[Atiye] Efendim?
Alo, Atiye. Yolladığım fotoğrafı gördün mü?
Ne?
Ne fotoğrafı?
Atiye, telefonuna bak. Sana bir fotoğraf yolladım. Gördüğün kadın bu mu?
[gerilim müziği çalar]
Evet, bu o!
Efendim?
O yani?
Sen nereden buldun bunu?
Tamam. Hemen buraya gel.
Sana lokasyon atıyorum, hemen buraya gel.
Sen önce soruma cevap ver. Nereden buldun?
Sonra anlatırım her şeyi. Okuldayım ben, tamam mı?
[Erhan acıyla inler]
[gerilim müziği çalar]
Erhan?
Alo?
[parke gıcırtıları]
[heyecanlı müzik çalar]
[telefon zil sesi çalar]
Erhan!
[Atiye] Erhan!
Erhan, iyi misin?
-Duyuyor musun beni? -Atiye. İyiyim. İyiyim.
-[Erhan acıyla inler] -Ne oldu?
[Erhan] Babamın defteri.
Dosya.
Ha siktir! Dosya yok.
Ne oldu peki? Kimin yaptığını gördün mü?
Görmedim ama telefon burada, cüzdan burada.
Babamın defteriyle dosya yok.
Siktir! Fotoğraf... Fotoğraf.
Fotoğrafı nereden buldun?
[Erhan nefes nefese]
Dosyadan çıktı ama sadece fotoğraf değil.
Arkasında bir adres var.
[heyecanlı müzik girer]
Alt yazı çevirmeni: Büşra Külahcı